خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که باشد نشیمن غم یارغم دنیا در آن نیابد بار
۲
سرکه از عشق سربلندی یافتنرود زیر بار منت دستار
۳
درد، کهسار کشور عشق استدل ز غیرت پلنگ آن کهسار
۴
نکنی روترش، ز تلخی غمز آنکه غم شربتست و، دل بیمار
صفحهٔ ۱ از ۳