خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگارروز مرگم هست چون شام غریب روزه دار
۲
خوش گرفتار طلسمات علایق گشته ییدر شکست آن ترا لوحیست هر سنگ مزار
۳
مرد در پیری ز اندک سختیی یابد شکستزآب و رنگ افتد نگین، وقتی که گردد نامدار
۴
عقل اگر قاضی است، بر بی اعتباریهای عمرمحضری پر مهر باشد، صفحه هر لاله زار
صفحهٔ ۱ از ۲