خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دنی نانجاق ترقی ایلسه عالی مکان اولمززمین توزاولسه باشی گوگه تیسه آسمان اولمز
۲
چوق اصلاح ایسترانسان وجودی تاکه دیل بیلسونکقلم یو نولمینجه هر طرفدن، خوش بیان اولمز
۳
گیول چاک اولمینجه بیتمز آنده معرفت تخمیسو کولمز تا زمین شخم ایله باغ و بوستان اولمز
۴
سقشمز بو کیوللر عالمینده شوکت حسنیبنم دردم آننچون کیمیسه خاطر نشان اولمز
صفحهٔ ۱ از ۲