خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گلسه لطفدین گوزه، اول ماهپاره مزمشکل که گلمیه گوزه آخر ستاره مز
۲
بس کیسه لر که تیکمیشدی جور تیغنهبیدرد بخیه قویمدی گوز آچه یاره مز
۳
تا یمز فروغ جوهز مز تا وطنده یوقاولمز چراغ حقسمه قاشدین شراره مز
۴
دویدوک که بو جهان نه مقام قرار دورآندم که دیر دیلر حرکت گاهواره مز
صفحهٔ ۱ از ۲