خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاروان راه گمنامی نمیخواهد جرسدل تپیدن هرکجا باشد، نمی باید جرس
۲
ذوق خاموشی، دل از کف دادگان دانند چیستاز زبان زآن ور نمی افتد که دل دارد جرس
۳
در طریق عشق از بیتابی ظاهر چه سود؟از درون بر سینه خود سنگ میکوبد جرس
۴
مانده یی از راه و، باکت نیست از آوارگیدر رهست و، روز وشب بر خویش میلرزد جرس
صفحهٔ ۱ از ۲