خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهشت سفره درویش و، کاسه چو بینشدروست مائده جنت، آش کشکینش
۲
بود فراغت دنیا و آخرت باغیکه غیر دست تهی، نیست هیچ گلچینش
۳
جهان زنی است بخون تو چشم کرده سیاهبغیر موج بلا نیست زلف پر چینش
۴
شهی که دی بجهان سر فرو نیاوردیبجای پر، شده امروز سنگ ببالینش
صفحهٔ ۱ از ۳