خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه اگر خواهی به اقلیم فنا مانند شمعطی کن اول خویش را سر تا به پا مانند شمع
۲
رو به سوی آسمان نیستی قد میکشدنخل بی برگ و بهار عمر ما مانند شمع
۳
از درون تا چند باشی رشته تاب آرزووز برون تردامن از اشک ریا مانند شمع؟!
۴
سایه بال همای تیره روزی، صبح ماستشام می آید برون خورشید ما مانند شمع
صفحهٔ ۱ از ۳