خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر تلخی، طعم دیگر نیست در نان طمعنانخورش از سرکه ابروست در خوان طمع
۲
ای که خواهی سازی آباد از گرفتن خویش راخانه های اعتباراتست، ویران طمع
۳
طبع طامع را نباشد از گدایی چاره ییجز کف در یوزه نبود کاسه خوان طمع
۴
بسکه بوی چرب و نرمی ناید از احسان خلقنانشان نبود ز خشکی باب دندان طمع
صفحهٔ ۱ از ۲