خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه ها کرده است ویران در جهان بسیار برقمیزند زین غصه خود را بر در و دیوار برق
۲
با تر و خشک جهان، کارش گزیدن بوده استنیست بیجا گر ز غم پیچد بخود چون مار برق
۳
آه گرم خوشه چینی میرود بر آسمانزآن بر آرد هر دم انگشت از پی زنهار برق
۴
بیشتر باشد بلا گردنکشان را در جهانخویشتن را میزند بسیار بر کهسار برق
صفحهٔ ۱ از ۳