خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر از می جنون، نرساند دماغ عشقجز موی سر، فتیله نخواهد چراغ عشق
۲
شورم ز تندگویی ناصح شود فزونصرصر چو روغن است مرا در چراغ عشق!
۳
در نسخه جمال تو بس نکته هاست درجنتوان ولی مطالعه اش بیدماغ عشق
۴
پر بود کوه و دشت ز مجنون و کوهکنکو بیدلی کنون، که کند کس سراغ عشق؟!
صفحهٔ ۱ از ۲