خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبود این همه گشتن پی دنیا لایقخرده جویی است نه از همت والا لایق
۲
شربت مرگ ترا پیش لب اینک دارندنیست دیگر ز تو دوشابدلیها لایق
۳
شهر پاکان شده نزدیک، ترا نیست دگردل آلوده بصد گونه تمنا لایق
۴
بجز از نقطه تجرید و، بعالم خط نسخنیست دیگر سخن خال و خط از ما لایق
صفحهٔ ۱ از ۳