خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نباشدم تن تنها، ز فوج دشمن باکشرار را نبود از هجوم خرمن باک
۲
ملایمت ز گزند زمانه آزاد استندارد آینه آب، از شکستن باک
۳
خط از جمال خداداد، صرفه یی نبردچراغ مهر ندارد ز باد دامن باک
۴
نمیکشد دل روشن، کدورت از دنیاکه چشم شعله ندارد ز دود گلخن باک
صفحهٔ ۱ از ۲