خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یار بد چه نقص، بخوش طینتان پاک؟تن گر شود پلید، چه نقصان بجان پاک؟!
۲
دارد کلام پاکدلان بیشتر اثرزور خدنگ بیش بود از کمان پاک
۳
بر خصم، بی درشت سخن، کارگر تراستزو داد خود بگیر بتیغ زبان پاک
۴
هر دم گزندی از سگ نفست رسد بدلافتاده این پلید ترا خوش بجان پاک
صفحهٔ ۱ از ۳