خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از عرق جبین تو صبح بهار دلیاد قدت نهال لب جویبار دل
۲
هر دل که بیشمار نباشد در آن غمتدر پیش عاشقان نبود در شمار دل
۳
فارغ شدم بفکر تو از فکر روزگارغیر از غم تو نیست کسی غمگسار دل
۴
چشمم ز رشک، تشنه به خون دلم شده استتا دیده است یاد ترا در کنار دل
صفحهٔ ۱ از ۲