خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در وطن سخت غریبم، سفری میخواهممی پرد مرغ دلم، بال و پری میخواهم
۲
نیست تقصیر کسی، گر نبرد کس ناممهنرم ساخته بیقدر، زری میخواهم
۳
توشه را طلب، نیست بجز درد طلبزهد خشکی چکنم؟! چشم تری میخواهم!
۴
قیل و قال سخن بیهده دنیا راگوشه گیری چکنم؟! گوش کری میخواهم!
صفحهٔ ۱ از ۳