خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بلبلان خار علایق گزیده ایمدر آشیان بال و پر خود خزیده ایم
۲
دامن بدست خار علایق نداده ایمچون باد اگر چه بر گل و ریحان وزیده ایم
۳
از دامگاه بال هما کرده ایم رمدر خرقه چون کبوتر چاهی خزیده ایم
۴
فیضی که برده ایم ز شیرینی لبتحرف لب تو گفته، لب خود گزیده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲