خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیمراه ناامن است، تا جایی که همراه خودیم
۲
رهزنی ما را نباشد، چون خودی در راه دوستدر طریق بندگی القصه خود چاه خودیم
۳
هرکجا افتاد کاهی قد بیاری کرد راستدر میان همدمان شرمنده کاه خودیم
صفحهٔ ۱ از ۱