خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زنبا شیفتگان سر این راه دمی زن
۲
بر عالم تجرید ز تفرید رهی سازدر بادیهٔ هجر ز حیرت علمی زن
۳
بر هر چه ترا نیست ز بهرش مبر اندهوز هر چه ترا هست ز اسباب کمی زن
۴
جمع آر همه تفرقهٔ خویش به جهدتبر ذات دعاوی ز معانی رقمی زن
صفحهٔ ۱ از ۲