خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنشین تا رخت از تاب نظر غازه کنیمبا لب لعل تو، یکدم نمکی تازه کنیم
۲
نسخه صحبت ما زود ز هم میپاشدمگرش از سخن زلف تو شیرازه کنیم
۳
خواهد از گریه شادی شب وصل تو نثاربعد ازین گریه ز هجر تو باندازه کنیم
۴
نیست برنده تر از حق نمک، شمشیریما بخصمی که کشد تیغ، نمک تازه کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲