خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدنکلید قفل دل باشد، نگه بر خویش دزدیدن
۲
برای آفتاب حشر، از بیم تهیدستیتواند سایه بید تو شد بر خویش لرزیدن
۳
بجنگ خویشتن برخیز، تا با دوست بنشینیچو صلح یار خواهی، بایدت از خویش رنجیدن
۴
نگیری تا اجازت، از تأمل لب ز هم مگشاگران کن پله مقدار خود از حرف سنجیدن
صفحهٔ ۱ از ۲