خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که تواند شدن از بزم تو طناز برون؟تا تو در خاطر مایی نرود راز برون
۲
بسکه از باده وصف تو، سیه مست شده استنبرد حرف سر از جاده آواز برون
۳
بربایندگی نسبت رخسار تو کبکبرده گیرندگی از چنگل شهباز برون
۴
نتوانی بخدنگ ستم آزرد مرامگر آن دم که بر آری ز دلم باز برون
صفحهٔ ۱ از ۲