خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنواز آن رنگی نباشد هیچکس را، از هوا بشنو
۲
صدای زر شمردن، کرده کر گوش ترا منعمچنین گر نیست، بسم الله! فریاد گدا بشنو!
۳
نمی آساید از رفتن دمی این عمر مستعجلنفس رفتار عمرت را بود آواز پا، بشنو
۴
زوال عمر شد، بر خاک میباید نهادن روزهر گلدسته خاکی تو این بانگ رسا بشنو
صفحهٔ ۱ از ۲