خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب دل قانع، بدل سیم زرم دهاز پای بدامن سر بیدرد سرم ده
۲
جز گرد مذلت در خلق چه خیزد؟عقلی بسر بیخرد در بدرم ده
۳
زین چشم چه دیدم، بجز از عالم کثرتچشم دگر از بهر جهان دگرم ده
۴
در خانه دل گرد غم از روزن گوش استگوشی ز خبرهای جهان بیخبرم ده
صفحهٔ ۱ از ۶