خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر کتاب دل نوشتم تا خط عشقت جلیمی‌کنند اطفال روز و شب، به گردم جدولی
۲
می‌کند درد سر دولت ز فرط اشتیاقجبهه کرسی‌نشینان جهان را صندلی
۳
نسبت تن‌پروران، تن‌پروری می‌آوردهست از آن مایل به خوابیدن، ز گل‌ها مخملی!
۴
از تأهل تنگدستان را، حذر کردن خطاستمی‌شود رزق نظر افزون، ز فیض احولی
صفحهٔ ۱ از ۳