خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده عالم چرا از بهر ده درهم شوی؟بنده یک خواجه شو، تا خواجه عالم شوی؟!
۲
داد خود بستان ز آیین تواضع، ای جوانکاین سعادت نیست ممکن چون ز پیری خم شوی
۳
نطفه از پشت پدر، صورت نبندد بی سفرقطره ها باید زدن، خواهی اگر آدم شوی!
۴
نخل را جا عالم بالا شد از پیراستنگر فزونی خواهی آنجا، باید اینجا کم شوی
صفحهٔ ۱ از ۲