خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خردمندی فزاید آدمی را بسکه تنهاییبدام عقل میترسم فتد مجنون ز یکتایی
۲
ز وسعت خوشتر آید تنگی احوال عارف رافلاطونی بآن شان را، بخم کرده است دانایی
۳
ز زینت های دنیا، عیب دنیا به شود ظاهرکه باشد شاهدی بر زشتی شاهد خود آرایی
۴
برون کن خواهش زر، تا گشاید عقده ات از دلکه این دنبل نگردد به، بود تا چرک دنیایی
صفحهٔ ۱ از ۳