خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه گر نه‌ای، به خود این دل چه داده‌ای؟چون کودکان چرا ز پی دل فتاده‌ای؟!
۲
برخاستن ز خاک، گل خاکساری استافتادگی بجوی چرا ایستاده‌ای؟
۳
تحصیل علم ترک علایق، اگر کنیبس باشد از کتاب ترا لوح ساده‌ای
۴
زر می‌نهند بر سر زر، اهل حرص و، توایمان خویش را به سر زر نهاده‌ای!
صفحهٔ ۱ از ۲