خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده تن تا به کی، ای جان اگر آزاده‌ای؟!خویش را ای دل، چرا چندی به دنیا داده‌ای؟!
۲
حسن کرداری، چو یاری نیست در مصر قبولیوسف است، از چه بر آری هرکجا افتاده‌ای
۳
ناید از کلکم دگر نقش سخن از خال و خطبعد از این ما و از آن رخ گفتگوی ساده‌ای
۴
راست ناید عمر کوته با امل‌های درازمرگ بس نزدیک و، تو بسیار دور افتاده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲