خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با لاف عقل، بازی دنیا چه خورده‌ای؟از هیچ و پوچ این همه بر خود سپرده‌ای
۲
خوش آیدت حلاوت عیش جهان به کامحق هست با تو، زهر تأسف نخورده‌ای!
۳
از باد یاد مرگ نلرزی چو برگ بیداز بس چو ریشه پای درین گل فشرده‌ای
۴
تا چند مرده نفس نفس پرفسونامروز زنده باش که فرداست مرده‌ای!
صفحهٔ ۱ از ۳