خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق نبود جز بلا با صبر بی‌اندازه‌ایبا حیات جاودان هر لحظه مرگ تازه‌ای
۲
بس بود ما را فشار تنگنای روزگاردفتر ما را نباشد حاجت شیرازه‌ای
۳
ز استخوانم، خیزد آواز شکستی هر نفساز غمت افتاده در هر کوچه‌ای آوازه‌ای
۴
از تواضع شاخ گل را عقده‌ها از دل گشودنی فتاد از سرکشی هر دم ببند تازه‌ای!
صفحهٔ ۱ از ۲