خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن جام لبالب کن و بردار مرا دهاندک تو خور ای ساقی و بسیار مرا ده
۲
هرکس که نیاید به خرابات و کند کبراو را بر خود بار مده بار مرا ده
۳
مسجد به تو بخشیدم میخانه مرا بخشتسبیح ترا دادم و زنار مرا ده
۴
ای آنکه سر رندی و قلاشی داریپس مرد منی دست دگر بار مرا ده
صفحهٔ ۱ از ۲