خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای من مه نو به روی تو دیدهواندر تو ماه نو بخندیده
۲
تو نیز ز بیم خصم اندر مناز دور نگاه کرده دزدیده
۳
بنموده فلک مه نو و خود رادر زیر سیاه ابر پوشیده
۴
تو نیز مه چهارده بنمایبردار ز روی زلف ژولیده
صفحهٔ ۱ از ۲