خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان و جهان من کجاییآخر بر من چرا نیایی
۲
ای قبلهٔ حسن و گنج خوبیتا کی بود از تو بیوفایی
۳
خورشید نهان شود ز گردونچون تو به وثاق ما در آیی
۴
اندر خم زلف بت پرستتحاجت ناید به روشنایی
صفحهٔ ۱ از ۲