خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - در مدح ناصح الملک کمال‌الدین شیخ الحرمین خطیب نوآبادی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خدایی که رهیت افسر دو جهان نشودتا بر حسب تو فرش قدمش جان نشود
۲
چنگ در دامن مهر تو چگونه زند آنکمر ورا خدمت تو قید گریبان نشود
۳
سخت پی سست بود در طلب کوی تو آنکمرد را بادیه بر یاد تو بستان نشود
۴
هر که در جست لقایت نبود راست چو تیرخواب در دیدهٔ او جز سر پیکان نشود
صفحهٔ ۱ از ۱۲