خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۷ - در ستایش علی‌بن حسن بحری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا یا خیمهٔ گردان به گرد بیستون مسکنگه از بن دامنت ماهست و گاهت ماه بر دامن
۲
چراغ افروخته در تو بسی و هفت از آن گردانکه گه بر گاوشان جایست و گه بر شیرشان مسکن
۳
چو خورشید ملک هنجار و برجیس وزیر آساچو بهرام سپهسالار و چون ناهید بربط زن
۴
چو کیوان قوی تاثیر دهقان طبع بر گردونچو تیر و ماه دیوان ساز پیک‌انگیز در برزن
صفحهٔ ۱ از ۱۱