خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳ - در ستایش خواجه اسعد هروی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرد نوروز چو بتخانه چمناز جمال بت و بالای شمن
۲
شد چو روی صنمان لالهٔ لعلشد چو پشت شمنان شاخ سمن
۳
آفتاب حمل آن گه بنمودثور کردار به ما نجم پرن
۴
از گریبان شکوفه بادامپر ستارهست جهان را دامن
صفحهٔ ۱ از ۹