خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح خواجه علاء الدین ابویعقوب یوسف بن احمد حدادی شالنکی غزنوی و ابوالمعالی احمدبن یوسف
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز راه لطف و رحمت متصل با عقل و جانوی به علم و قدر و قدرت برتر از کون و مکان
۲
هر کجا مهر تو آید رخت بربندد خردهر کجا قهر تو آید کیسه بگشاید روان
۳
ای به پیش صدر حکمت سرفرازان سرنگونوی به گرد خوان فضلت میزبانان میهمان
۴
ذات نامحسوست از خورشید پیداتر ولیکعجز ما دارد همی ذات ترا از ما نهان
صفحهٔ ۱ از ۱۵