خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی به شوخیم، آن ترک سیمتن بکشدمرا چو شمع سحرگه در انجمن بکشد
۲
چگونه طاقت گفت و شنیدمی آرماز آن دو لب، که مرا ذوق یک سخن بکشد
۳
ز بس که گشتم و چهرش عیان نگشت مراخیال آن کمر و فکر آن دهن بکشد
۴
روا مدار، چو من عندلیب نغمه سرایشبی به گلشنم، آن زلف چو زغن بکشد
صفحهٔ ۱ از ۲