خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیرگر بود شیر، کند آهوی چشمت نخجیر
۲
هر کجا ماه رخی، مهر تواش داده فروغهر کجا شیردلی، عشق تواش کرده اسیر
۳
تو به قد نازی و او را همه قامت زیبابید مجنون نکند جلوه سرو کشمیر
۴
جعد پنهان کن و بنگر به رخش زلف سیاهدود انگشت نبخشد اثر مشک و عبیر
صفحهٔ ۱ از ۳