خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باورم نیست که باشد چمنی بهتر از اینیا بروید ز چمن، نسترنی بهتر از این
۲
نتوان گفت تنی را، به از این پیرهن استیا که در پیرهنی، رفته تنی بهتر از این
۳
از چه پوشی به حریری که بود حلّه حوراین بدن را که سزد پیرهنی بهتر از این
۴
گشت معلوم من از دور سخن گفتن توکه نپرورده سخن را دهنی بهتر از این
صفحهٔ ۱ از ۲