خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرّه مشکین نباشد بر رخ جانان غریبزانک نبود سنبل سیراب در بستان غریب
۲
ایکه گفتی گرد لعلش خط مشکین از چه روستخضر نبود بر کنار چشمه ی حیوان غریب
۳
گر بنالم در هوای طلعتش عیبم مکندر بهاران نبود از مرغ چمن افغان غریب
۴
سنبلش بی وجه نبود گر بود شوریده حالزانک افتادست چون هندو بترکستان غریب
صفحهٔ ۱ از ۳