خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر بگوش صبوحی کشان باده پرستخروش بلبله خوشتر زبانک بلبل مست
۲
مرا اگر نبود کام جان و عمر درازچه باک چون لب جانبخش و زلف جانان هست
۳
اگر روم بدود اشک و دامنم گیردکه از کمند محبت کجا توانی جست
۴
امام ما مگر از نرگس تو رخصت یافتچنین که مست به محراب می رود پیوست
صفحهٔ ۱ از ۳