خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراستزین صفت نرگس سیراب تو بیخواب چراست
۲
چشم جادوی تو کز باده ی سحرست خرابروز و شب معتکف گوشه محراب چراست
۳
نرگس مست تو چون فتنه ازو بیدارستهمچو بخت من دل سوخته در خواب چراست
۴
مگر از خط سیاه تو غباری داردورنه هندوی رسن باز تو در تاب چراست
صفحهٔ ۱ از ۲