خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبلش برگ ارغوان بگرفتسبزه اش طرف گلستان بگرفت
۲
بر شکر طوطیش نشیمن کردبر قمر زاغش آشیان بگرفت
۳
دور از آن روی بوستان افروزلاله را دل ز بوستان بگرفت
۴
چون شبش گرد ماه خرمن کردآه من راه کهکشان بگرفت
صفحهٔ ۱ از ۳