خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان جهان جان و جهان برخی جانتداریم تمنّای کناری ز میانت
۲
چون وصف دهان تو کنم زانکه در آفاقمن هیچ ندیدم بلطافت چو دهانت
۳
گو شرح تو ای آیت خوبی دگری گویزان باب که من عاجزم از کنه بیانت
۴
گر مدعی از نوک خدنگت سپر انداختمن سینه سپر ساخته ام پیش سنایت
صفحهٔ ۱ از ۳