خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیمار چشم مست تو رنجور خوشترستلفظ خوشت زلؤلؤ منثور خوشترست
۲
عکس رخ تو در شکن طرّه ی سیاهاز نور شمع در شب دیجور خوشترست
۳
صحبت خوشست لیکن اگر نیک بنگریجادوی ناتوان تو رنجور خوشترست
۴
بشکن خمار من به لب لعل جان فزایکان چشم مست تست که مخمور خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۳