خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم با مردم چشمت چنانستکه پنداری که خونشان در میانست
۲
خطت سر نامه ی عنوان حسنسترخت گلدسته ی بستان جانست
۳
شبت مه پوش و ماهت شب نقابستگلت خودروی و رویت گلستانست
۴
گلستان رخت در دلستانیبهشتی بر سر سرو روانست
صفحهٔ ۱ از ۳