خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن ترک پریچهره مگر لعبت چینستیا ماه شب چارده بر روی زمینست
۲
در ابر سیه شعشعه ی بدر منیرستیا در شکن کاکل او نور جبینست
۳
آن ماه تمامست که بر گوشه بامستیا شاه سپهرست که بر چرخ برینست
۴
گویند که زیباست بغایت مه نخشبلیکن نتوان گفت که زیباتر از اینست
صفحهٔ ۱ از ۳