خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابروی تو طاق است که پیوسته هلالستز آنرو که هلال ار نشود بدر محالست
۲
بر روی تو خال حبشی هر که ببیندگوید که مگر خازن فردوس بلالست
۳
پیوسته هلالست ترا حاجب خورشیدوین طرفه که چشم سیهت ابن هلالست
۴
آن دل که سفر کرده بچین سر زلفتیا رب که در آن شام غریبان بچه حالست
صفحهٔ ۱ از ۳