خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بستان خرد لفظ دلارای منستبلبل باغ سخن منطق گویای منست
۲
منم آن طوطی خوش نغمه که هنگام سخنطوطیانرا شکر از لفظ شکرخای منست
۳
بلبل آوای گلستان فلک را همه شبگوش بر زمزمه ی نغمه و آوای منست
۴
پیش طبعم که ازو لؤلؤ لالا خیزدنام لؤلؤ نتوان برد که لالای منست
صفحهٔ ۱ از ۳